شبهای امتحان بیشتر به چه کاری مشغولی؟

- مسلما امتحان فردا رو می خونم دیگه.

- خوندنی ها رو که قبلا کردم. شب امتحان یه مرور و بعدش هم مسئله حل می کنم که قوی تر بشم.

- تا صبح بیدار می مونم و جون می کنم بلکه بتونم این هشتصد صفحه لعنتی رو تمومش کنم.

- تا ساعت یک و دو بعد از نصف شب می خونم. بعدش می خوابم که واسه فردا هم اترژی داشته باشم.

- دنبال جزوه و کتاب می گردم.

- تا نصف شب با بچه های خوابگاه ورق بازی می کنیم. خسته که شدم یه نیم نگاهی رو کتاب و جزوهء نداشتم میندازم و می خوابم.

-  تا ساعت ده شب تقلبهام رو آماده می کنم. بعدش با بچه ها می شینیم پای فیلم تا وقتی خوابمون بگیره و بخوابیم.

- تا صبح ورق بازی می کنیم و جک می گیم و مسخره بازی در میاریم. بعدش فردا می رم حذف پزشکی می کنم.

- زیاد بهش فکر نکردم چون معمولا بچه ها می رن به جام امتحان می دن.

- نه اینکه من خیلی بچه درسخون هستم و در طول ترم با کلاس پیش رفتم, شب امتحان هیچ مشکلی ندارم و فقط یه مرور اجمالی بر دانسته های گذشته واسم کافیه. بعدش هم سر شب می خوابم و فردا می رم سر جلسه با افتخار می افتم.

-معمولا طبق یه نظریه کلی و جهان شمول گفته شده که عموما شصت درصد کل نمره رو باید تا روز امتحان پایانترم کسب کرد و چهل درصد بقیش مربوط میشه به فعالیت های بعداز امتحان از قبیل پروژه های کذایی و پاچه خواری و کلا نمره گدایی کردن. واسه همین شب امتحان از اوجایی که سرآغاز فعالیت برای کسب نمره هستش زیاد نباید به خودمون فشار بیاریم. اول باید دنده سنگین روند تا به اصطلاح موتور گرم بشه. بعدش کم کم فعالیت رو زیاد می کنیم. و درست فاصله بین اعلان نمره و رد شدن نمره نهایی زمان اوج فعالیت هستش که باید شب تا صبح پروژه آماده کرد و ترجمه کرد. و صبح تا شب آویزون پاچه های استاد بود. در روایات هم آمده که «همانا آویزان شدن به پاچه های استاد همانند آویزان شدن به ریسمان رحمت خداوند است و این شب زنده داری ها و پروژه تایپ کردن ها چه بسا ثوابش از قرنها نماز شب هم بیشتر است.(بحار الانوار. جلد دوازدهم. صفحه پانصد و شصت و شش)».